Είμαστε συμπληρωματικοί,
μα μεταξύ μας ασύμβατοι.
Ήμουν οι λαμπρές στιγμές
του νέου τοκετού σου.
Υπάρχεις ως δυνάστης
στην αιωνιότητα της
δημιουργίας μου.
Εσύ με τροφοδοτείς.
Εγώ θα σ' αναστήσω.
Η στιγμιαία μεγάλη έκρηξη
πυροδοτεί το εργαστήριο
διαστελλόμενου σύμπαντος.
Μ' αρχέγονη,
ευεργετική ορμή
ξεδιπλώνεται,
τίκτει κόσμους ,
ώσπου εξαντλημένο,
πάλι συρρικνούμενο
να καταλήξει στο γενεσιουργό
απόλυτο μηδέν.
Και πάλι απ' την αρχή.
Μόνο να έχεις κουράγιο.
Συνέχισε!
Σκέψου καθαρά!
Κάθε φορά που ένα παρόν πεθαίνει,
ζεις για ό,τι είναι πιο πέρα απ' το παρόν.
Συνειδητοποιείς πως
θ' αφοσιώνεσαι μ' έρωτα βαθύ
σε κάθε μεγαλειώδη στιγμή,
αφού επιθυμείς
να διασταλεί σε μια αιωνιότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου