Όταν το Ποτέ
ελαύνει, ευθύς γιατί το
Πάντα υποχωρεί;
Τι απογοήτευση!
Ότι κι αν περιπαθώς
πίστεψα, καπνός!
Με ξυπνούσες τη
νύχτα σαν με ποθούσες...Ως
το πρωί ξαγρυπνώ μάταια
κανένα νεύμα
Κλείσαν κι οι πύλες
της δικής μου καρδιάς, ως
το εγγύς παρήλθε
Μας περιέπαιξε
ο Έρωτας, ο Εφιάλτης
τάζοντας χρόνο...
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου