Μια επαίτης κάτω
απ' την τράπεζα του Εγώ
σου για ψυχία!
Χιλιετηρίδες
αναμένοντας να ιδώ
μια ριπή φωτός...
Τι πάθος ρευστό!
Κρυμμένη να εποφθαλμιώ
αλλότρια άλωση!
Υποχώρησα!
Και τα ψυχία σφόγγιζες
πλέον μην "νέμομαι"!
Απισχνασμένη
και αφυδατωμένη πώς
ήλιο να θεαθώ;
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου