Χτες η καρδιά μου,
το αδύνατο σημείο μου,
ράγισε ακόμα λίγο,
πριν να γυρίσει
ο χρόνος των εξάρσεων.
Χτες μια ψυχή μου
εκμυστηρεύτηκε πως
θέλει να πεθάνει με
εμένα παρέα,
απ' το ίδιο της το χέρι.
Έβαλα λίτρο
τη ζωή μου να κρατήσω
ζωντανή τη φλόγα, ως
τα χαράματα.
Την έπεισα να μείνει...
Εσύ, που θέλεις
να πεθάνω μακριά σου,
πόσα πήρες άραγε
για φυλαχτό από
εμένα και πόσα άφησες;
Πετώ στα πουλιά,
που πεινούν, τα ψυχία της
θυσίας που έκανα για
εσέ, όσο θες να ελ-
πίζεις σ' απεργίες πείνας.
2 σχόλια :
86. ΤΟ ΑΝΤΙΜΑΜΑΛΟ
΄Εγινες Ψυχή μου βράχος.
Πάνω σου έπεσε το πάθος.
Στις φουρτούνες, γιά θυμήσου!.
΄Επαιξαν πολλοί μαζί σου.
Πού το βρήκες τόσο θάρρος
να σηκώσεις τέτοιο βάρος;
Σε κυλήσανε στο χώμα
μα σύ πολεμάς ακόμα.
Που να πας. Σε κάθε βήμα,
σε κτυπάει κι ένα κύμα.
Νοσταλγείς να γαληνέψεις.
Δεν γνωρίζεις αν θ' αντέξεις.
Είσαι όμως πρωτοπόρος.
κατά βάθος νικηφόφος.
Ισορροπίες συ κρατάς.
Το σθένος δεν το παρατάς.
Δεν τους έκανες τη χάρη
να σε κλείσουνε στον ΄Αδη.
Αντανακλάς τα κύματα
με προσεγμένα βήματα.
΄Οταν το κύμα γυρνάει
τελικά αυτούς κτυπάει.
Το κύμα τ΄ αντιμάμαλο
κτυπάει κάθε άμυαλο.
Ετοίμαζε επίθεση.
Πέρνα στην εντεπίθεση,
που από καιρό ετοίμαζαν
αυτοί που σε ατίμαζαν.
΄Οταν πέσει η αυλαία,
εσύ βγάλε τη ρομφαία.
Θα δούν πως έκαναν λάθος.
Τότε κτύπησε με πάθος.
Κανέναν να μην αφήσεις
μέχρι να τους αφανίσεις.
Κανείς πιά να μην τολμήσει
να δημιουργήσει μίση.
Γεώργιος Βελλιανίτης Παξινός Ποιητής
Δημοσίευση σχολίου