ΚΟΥΡΑΓΙΟ

SADNESS DIGITAL VERSION CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Πώς και με τι κουράγιο

Μπορώ να προχωρήσω;

Τα καράβια μου πνίγηκαν

Απ' τον οργισμένο μικρό μου θεό

Άνοιξα την ψυχή μου τριαντάφυλλο

Εκατόφυλλο, πρώτη φορά τόλμησα

Κι ήταν αργά για εφηβικούς έρωτες

Ξύπνησα γριά, χοντρή και πιο μόνη

Δεν είσαι εσύ αυτή, που ήξερε

Να ησυχάζει εν σοφία;

Δεν είσαι εσύ, που απ' τα έξι είδες

Πως ο θάνατος είναι ο πιο εγγύς φίλος;

Δεν είσαι εσύ, που νικούσες το σώμα

Προς όφελος της ψυχής;

Οι μεγαλύτεροι εχθροί μου έγιναν

Η λογική κι η κατανόηση

Ο εαυτός μου, το μόνο μου αυτεξούσιο,

Περιμένει χρόνια να του προσφέρω αγάπη

Οπόσος αποπροσανατολισμός! 

Το ψυχόσωμά μου αγνόησα κι αυτό 

Πρωτευόντως εκλήθην να θεραπεύω

Αγκάλιασε εσένα, είσαι αυτότροφη!

Γιατί προσκυνάς είδωλα; Μπερδεύτηκα...

Κράτα όποιο χέρι σου τείνεται!

Αυτό που ζητάς νύχτες απόγνωσης 

Δεν ήταν έτοιμο ν' ακολουθήσει...

Πρώτα εσύ να σ' αγαπήσεις, όχι

Απ' το μαχητή άλλου αγώνα να περιμένεις

Αυτός καλώς έπραξε 

Τον εαυτό του προστατεύει

Εσύ πού; Πώς απαιτείς να φέρει 

Και τη δική σου ασπίδα;

Δεν είδες που ήσουν πάντα ο στρατηγός;

Πώς απαιτείς αποφάσεις να ληφθούν 

Απ' τον ανεύθυνο, για το δικό σου πόλεμο, στρατιώτη;

Δεν σου αρκεί που μέσα από εσένα ζει;

Δεν είναι όλοι οι άλλοι υπεύθυνοι, 

Παρά μονάχα εσύ 

Θα φέρεις τη δική σου ευθύνη!

Κι όποιου ηγείσαι, 

Θ' απολαμβάνει μόνο, ό,τι

Απ' το δικό σου πόλεμο, 

Του εαυτού του απαλύνει

Δεν έχεις άλλη επιλογή, 

Αφού εφόρμησες

Μονάχα μπρος, 

Μέχρι όλο το λάδι της ψυχής σου να ξοδέψεις

Μην απατάσαι! 

Δε δημιουργήθηκε δίδυμο εγώ

Απ' το δικό σου καλούπι

Γεννιέσαι μόνος, κι ό,τι ευλογείσαι,

Είναι πως είσαι ελεύθερος και ικανός 

Να πλησιάσεις, για όσο αντέξει, μια άλλη ψυχή...