ΑΚΡΟΒΑΤΩΝΤΑΣ

MIRROR DOESN'T SAY LIES DIGITAL PAINTING CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Μπορείς να σταματήσεις

Να παραμιλάς;

Δώσε αξία επιτέλους

Στα πράματα της ζωής σου

Που όντως έχουν αξία!

Άσε κατά μέρος

Τις παρεισφύουσες

Ανισορροπίες...

Τι είσαι ξέρεις πολύ καλά

Παιδιόθεν ακροβατούσες

Όταν οι άλλοι δεν έβλεπαν

Υποκρινόσουν την Οσία Μαρία

Στη λούφα έκανες ό,τι γούσταρες

Το αποκαλούσες... Ελευθερία

Αυτά τα καμώματα συνεχίζεις

Μόνο που τώρα χειροτέρεψες

Το'χεις ρίξει στο δράμα...

Έχεις καβαλήσει ένα σύννεφο

Τραβάς απ' τα μαλλιά

Ν' αναστηθεί κάτι που 

Πέθανε προ πολλού

Παραδέξου το επιτέλους

Αναρχικιά γριά! 

Η μπογιά σου πέρασε 

Ξέχνα

Ό,τι παράωρα δοκίμασες

Όσο κι αν σου άρεσε

Σου άφησε την ποίηση

Και γλυκόλογα να ομορφαίνουν

Τις μοναχικές νύχτες σου

Ξεδιάντροπη φαφούτω!

(Στα όνειρα δεν έχει 

σημασία ο χρόνος

Κάνε ό,τι θες στον ύπνο σου

Έτσι κι αλλιώς 

Εκεί μόνο η "ελευθερία" σου 

έχει κάποια υπόσταση πια...)