ΑΠΟΚΛΙΣΗ

Ν' αφήσω τα χέρια 

κάποιου άλλου

ικανού κι έμπειρου

στην ερωτική τέχνη

να διεγείρουν

το πεδίο της μάχης

απ' όπου οπισθοχώρησες

Αλλότρια μέλη

σε οίστρο

ν'ασθμαίνουν λάγνα

ν' αναδομήσουν

ό,τι εγκατέλειψες

"κρανίου τόπον"

Με κλειστά μάτια

και χωρίς ασπασμούς

να μάθω να παίρνω 

απ' το σώμα 

την υγρή ηδονή 

που αιώνες μου στέρησα

περιμένοντας μια βροχή

Ιταμόν; 

Όχι για κάποιον 

που αφέθηκε

κατά κανόνα ανέραστος

που το μέτρον

έγινε υπέρμετρον

που η εγκράτεια

έγινε ψύχωση

που ο έρωτας

υπήρξε αργός βασανιστής

Όλοι οι όρκοι

με πρόδωσαν

Τα μάτια που

με κοίταξαν με τρυφερότητα

απεστράφησαν απ' εμού

μετά βδελυγμίας

Έλαβα περιπαθή φιλιά 

ολιγοήμερης πίστης

Δοξολογήθηκα

αλλά δεν απέπεμψα

τον τρόμο του θανάτου

δεν ενέπνευσα ζωή

Ίσως το καθαρό πάθος

ο αυτούσιος ερωτικός πόθος

να αναστρέψει 

εντός μου

την αναζήτηση ενός τέλους

κι η παραχώρηση

της σάρκας

να μου χαρίσει ελευθερία

απ' τις αρχαίες

τυραννικές

οπτασίες

απ' τις ρομαντικές

αλλ'άκαρπες

ψυχικές

προσκολλήσεις

Δεν λυτρώθηκα ουδέποτε

τοιουτοτρόπως

Πρωτόλεια  η εμπειρία

Ίσως τώρα στον βυθό

του φρέατος της απόγνωσης

να αποδώσω επιτέλους

λίγο έρωτα και 

προς το δικό μου πρόσωπο...