![]() |
| DANCING DIGITAL VERSION CHRYSSA VELISSARIOU 2014 |
I
Ώστε έτσι λες, δεν
υπάρχει ανάσταση...
Κι εγώ τι περίμενα
πεθαμένη
Άργησες
να μου αποκαλύψεις
την Αλήθεια
Τώρα ξαφνικά
την ανακάλυψες;
Ή μέχρι τώρα
μου χάϊδευες
τ' αυτιά;
Τι υπήρξα λοιπόν
για εσένα;
Ένα σκεύος
εγωιστικής
ικανοποίησης;
Ήξερες ότι
σε πίστευα
θεέ μου
Και εσύ
μου υποσχέθηκες
φύκια για
μεταξωτές κορδέλες
Αλήθεια;
Δεν υπάρχει ανάσταση;
II
IIΙ
Η αλήθεια είναι
πως δε χρειάζομαι
κανέναν θεό
να μου πει για την Ανάσταση
Θέλω να ζω από μόνη μου
κι εγώ πάλι αν "πέθανα"
ΑΝ το επιθυμώ
μπορώ ν' αναστηθώ
Πιστεύω δεν πιστεύω
στο επέκεινα
τώρα εδώ υπάρχω
κι εδώ
εγώ δεν επιλέγω
ν'ατενίζω τον Άδη
ερωτευμένη
μ' ένα τέλος
Εκτός αν το τέλος
ένιωθε όσο κι εγώ
πως από μέσα του
ξεπήδησε
μια νέα υπέροχη αρχή
και δεχόταν
να τη χαρεί
μαζί μου
Ωστόσο
εντός μου
μια ωραία κοιμωμένη
με περιμένει
χίλια χρόνια
να την ξυπνήσω
Περιμένει
να της φερθώ τρυφερά
να πάψω να την αγνοώ
να την πιάσω απαλά απ' το χέρι
και να της πω
"Ψυχή μου, δεύρο έξω!
Είμαι ακόμα
εδώ για εσένα"
II
Καὶ τοῦτο προλαβὼν Ἡσαΐας ἐβόησεν·
ὁ ᾅδης, φησίν, ἐπικράνθη. συναντήσας σοι κάτω
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεπαίχθη.Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεκρώθη.Ἐπικράνθη˙ καί γάρ καθῃρέθη.Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐδεσμεύθη.
Ἔλαβε σῶμα, καὶ Θεῷ περιέτυχεν· ἔλαβε γῆν, καὶ συνήντησεν οὐρανῷ·
Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε, καὶ πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε.
Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος;
Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι.
Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες.Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐν τῷ μνήματι.
Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.(Από τον Κατηχητικό Λόγο του Ιωάννη του Χρυσοστόμου)
IIΙ
Η αλήθεια είναι
πως δε χρειάζομαι
κανέναν θεό
να μου πει για την Ανάσταση
Θέλω να ζω από μόνη μου
κι εγώ πάλι αν "πέθανα"
ΑΝ το επιθυμώ
μπορώ ν' αναστηθώ
Πιστεύω δεν πιστεύω
στο επέκεινα
τώρα εδώ υπάρχω
κι εδώ
εγώ δεν επιλέγω
ν'ατενίζω τον Άδη
ερωτευμένη
μ' ένα τέλος
Εκτός αν το τέλος
ένιωθε όσο κι εγώ
πως από μέσα του
ξεπήδησε
μια νέα υπέροχη αρχή
και δεχόταν
να τη χαρεί
μαζί μου
Ωστόσο
εντός μου
μια ωραία κοιμωμένη
με περιμένει
χίλια χρόνια
να την ξυπνήσω
Περιμένει
να της φερθώ τρυφερά
να πάψω να την αγνοώ
να την πιάσω απαλά απ' το χέρι
και να της πω
"Ψυχή μου, δεύρο έξω!
Είμαι ακόμα
εδώ για εσένα"

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου