ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

RED MOON DIGITAL VERSION CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Ξενύχτισσα...

Ξενύχτησα.

Νύχτα με περίεργες

Απολήξεις.

Τι περίεργο!

Τι θλιβερό!

Τι αποκαρδιωτικό,

να καταλήγεις

για ό,τι πιο τρυφερό

υπάρχει μέσα σου

να μην έχεις ελπίδα πλέον!

Κι ας γύμνωσες

το στήθος σου

να δεχτείς

όσες μαχαιριές

για χάρη του.

Κι ας έφτασες

πέρα από τα όρια

της αξιοπρέπειας,

των αρχών,

των ιδεών,

των αισθημάτων

και των συναισθημάτων

προκειμένου

να επιζήσει.

Κι ας παίζεις κορώνα-γράμματα

το μοναδικό σου ουσιαστικά

απόλυτο καθήκον,

την προάσπιση

της ζωής σου.

Αχ ναι, ούτε 

η θυσία του είναι μου

δε σε επανέφερε,

πεισματάρικο

όνειρό μου!

Παρά τη θέλησή μου

αποφάσισες να πεθάνεις

πρόωρα

Μακάρι, αχ μακάρι,

τουλάχιστον 

να καταλάβαινα

τι λάθος έκανα...

Ας αγαπήσω μια φορά

τον εαυτό μου!

Ας κρατήσω τουλάχιστον 

αυτό από τ' όνειρό μου!

Ας δεχτώ ότι δεν έκανα εγώ

το λάθος,

δεν έκανε κανείς λάθος!

Το όνειρο 

θέλησε να υπάρξει

θνησιγενές

κι ήταν γραφτό

αμέσως μετά τον τοκετό

να καταλήξει...

Το όνειρο

θέλησε να υπάρξει

να πάρει ανάσα ζωής

να δει το φως

ν' αντικρίσει μια άνοιξη

(κι άλλη μια ακόμα

απροσδόκητα

σαν δώρο)

και μετά να σβήσει...

Αφού έτσι

όπως ατελέσφορο

γεννήθηκε,

δεν έμελλε να συνεχίσει.

Κι όμως

εγώ εγκυμονούσα,

ούτε στιγμή

δεν έπαψα να ελπίζω,

να πιστεύω σ΄αυτό,

να πιστεύω σ' ένα θαύμα,

να πιστεύω στη δύναμή μου

να το αναστήσω...

Κι ας μου το'παν

οι  μοίρες

πως το καταράστηκαν.

Ήταν τόσο ωραίο

για να γεννηθεί

χωρίς καρδιά...

Όσο κι αν έψαξα

κι αν κλαίω 

κάθε φορά που βρέχει

κι αν το καλώ 

ως να μην έχω φωνή...

Αυτό απομακρύνεται

και μου φωνάζει

αλύπητα

"Δεν υπάρχει ελπίδα!"

Αχ! Δεν υπάρχει ελπίδα!