ΜΟΝΟ-ΛΟΓΟΣ

BICOLORED ROSE DIGITAL VERSION CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Είμαι ΠΙΟ μόνος απ'ό,τι εσύ

Τόσο πολύ που κοιτώ ν' αρπάξω

Τα ψίχουλα κάτω απ' την

Τράπεζά σου...

Όλοι εσείς

Εκεί μαζί δεμένοι γελάτε

Ο ένας στο άλλον κι εγώ

Προσπαθώ να ξεχάσω τη χαρά

Ζω μια ζωή δανεική για

Λίγο ακόμα κι όλο πόνο

Έχω  αξιοπρέπεια ό,τι

Έχεις να μη σου στερήσω

Κι ας τρώει ο σκώλικας

Του πόθου την ασθενή μου

Σάρκα κι ας ξέρω πως να!

Έτσι να κάνω σ' έχω, όσο

Κι αν παράλογα φοβάμαι...

Δεν ξέρω... Και ξέρεις...

Δε σ' αδίκησα, σ' έκανα Θεό

Και σ' εξευτέλισα, μήπως

Και φύγεις κι εσύ μένεις.

Καμιά φορά μου αρκεί

Που είσαι αυτή που περίμενα. 

Αλλά συνήθως όχι... 

Τη νύχτα πριν το λήθαργο

Υποφέρω. Άλλοτε

Σε μισώ, γιατί υπήρξες

Το απόλυτό μου θήραμα

Εκουσίως κι επιμένεις

Ύστερα πάλι σ' ευλογώ

Μα από μικρός αρνιόμουν

Να προσκυνώ εικόνες...

Έτσι έμαθα, σ' αγίους

Να μην ελπίζω... Προς τι 

Σ' εσένα; Είναι χυδαίο

Τώρα στο τέλος του χρόνου.

Όλα τα άλλα είναι ουτοπίες.

Θυμάσαι την ψαριά;

Αυτή μία φορά καλή την είχα.

Για το μεράκι. Για εμένα.

Έπρεπε να μου φτάνει.

Πιο πολλές χάρες δε διεκδίκησα...

Τ' ορκίζομαι, δε σκέφτηκα

Πως από εμένα- αν λείψω-

Θα μαραίνεσαι...Κι ό,τι κι αν λες

Ποτέ -είν' σαν κοινό όνειρο- δεν το πιστεύω!