ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

SAD BUTTERFLY DIGITAL VERSION CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Δυο μέρες πονούσε 

Σαν τότε που γεννούσε 

τα όμορφα παιδιά της

Συστρεφόταν σαν ερπετό

Μούσκεμα στον ιδρώτα

Ουρλιάζοντας μόνη

Παρηγοριά της το

Γνωστό φάντασμα από

Το παρελθόν, εικόνες

Αχόρταγο πάθος

Ανικανοποίητο

Το μόνο, που ζει, όσο ζεις

Το σώμα ορθάνοιχτο

Στην παρηγοριά του

Μοναχικού αγγίγματος

Τα νύχια να χαράζουν

Ψυχρή σάρκα από πανί

Στο υγρό σεντόνι

Τα χείλια φλογισμένα

Να ρουφάνε απέλπιδα

Το μαλακό μαξιλάρι

Κι ανάμεσα στα σκέλια

Μια άπατη θάλασσα

Υφάλμυρου οργασμού

Ενδύθηκε ξανά 

Την απόγνωσή του

Τις άδειες νύχτες που

Μάταια προσκαλούσε

Σφαδάζοντας τ'όνειρο

Που διέγραψε απ' αγάπη

Θρηνώντας τη δειλία

Ν' αγκαλιάσει φωτιά κι ας

Γίνει εμπρηστής, χρόνε εχθρέ!