Όταν κοιτώ το σώμα μου
Ακούω την καρδιά να χτυπάει
Βλέπω τις μπλε φλέβες
Να διακλαδώνονται στα μπράτσα
Νιώθω τις σταγόνες του ιδρώτα
Να κατρακυλά στη ράχη
Και ποθώ να τη ζήσω
Από παιδί προχωρώ μέρα με τη μέρα
Ξέροντας πως ίσως είναι η τελευταία
Πάντα βιαζόμουν δεν είχα χρόνο
Ορμούσα και ξάπλωνα στ' ανθισμένο λιβάδι
Σα να μην ήταν ποτέ ν'αντικρίσω άλικες παπαρούνες ξανά
Φιλούσα ακόρεστα το στόμα του αγαπημένου
Σαν να μη πρόκονταν ποτέ ξανά να το γευτώ
Αγκάλιαζα τα παιδιά μου κάθε βράδυ
Σαν να 'ταν το τελευταίο βράδυ που μου δόθηκε
Όταν κοιτώ το σώμα μου
Ξέρω πως είναι φτιαγμένο από γη
Και φύτρωσε προς τον ουρανό
Για ν' ανθίσει, να καρπίσει
Και μετά να επιστρέψει σ'αυτή
Τροφοδοτώντας τη διαιώνιση της ζωής

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου