Η ΦΥΓΗ

DigitalArt ChryssaVelissariou2014

Πόσο μακριά θα φύγω δεν ξέρω.

Mερικοί ξεριζώνονται, πριν να'ρθει

ο Χάρος να τους πριονίσει.

Έτσι κι αλλιώς λίγο ακόμα έχουν,

ας το ζήσουν σαν ξερόκλαδα

παρασυρμένα απ' τον άνεμο.

Θα ζωστώ λοιπόν τα πενήντα μου,

Θα πακετάρω τα ζωντανά, τα πέντε μου,

και θα φύγω, όπως ακριβώς ο παππούς μου

στην προηγούμενη κρίση (μέσα κι έξω),

μακριά απ' την ελαφρότητα μιας πατρίδας,

που ποτέ δε με κράτησε, αλλά την κράτησα.

Σ' αγαπώ, Ελλάδα, μα μόνο σαν 

σε κοιτώ απ' έξω προς τα μέσα πια.

Ό,τι είχα να δώσω, το 'δωσα

κι εσύ το πήρες, αλλά στο βλέμμα σου

δεν είδα ποτέ καμιά ευγνωμοσύνη,

παρά εκείνη τη σαρκαστική, ηλίθια ματιά

του ανίδεου, όταν δεν κατανοεί, 

για ποιο λόγο αγωνίζεται ο ευφυής...