 |
| ROSE DIGITAL VERSION BY CHRYSSA V.2014 |
Πλανιόμουν κάτω από χάρτινα θαμπά φεγγάρια,
αστέρια-καμίνια, καταβόθρες υπάρξεων μες σε συντήξεις,
εξαϋλώθηκα κι αναδύθηκα, διαμελισμένη "στα εξ ων συνετέθην".
Συγκρούστηκα κι συνδέθηκα μαζί σου,
καθώς γεννιόσουν κι εσύ μέσα απ' την αλήθεια,
καθώς αιωρούσουν διχασμένος ανάμεσα στα σύμπαντα,
καθώς πετούσες επιτέλους πάνω σε μαγνητικά πεδία ανάμεσα
σ'ανθισμένους κόσμους και φορτισμένα ξερά φύλλα,
ευδαίμων που ελεύθερος ήσουν πλέον απ' το παραισθησιογόνο κουκούλι
μιας τυραννικής αυτοτιμωρίας ή μιας εμπαθούς αυθυποβολής
μιας αυτοκαθήλωσης σε μια γη χωρίς πουλιά και πεταλούδες.
Τα νέα φτερά σου φυλάκισαν το βλέμμα μου για πάντα
στους μακρινούς, ξεχασμένους σου ουρανούς,
σε αναμνήσεις από εποχές που είχα άλλο όνομα...
Εδώ είμαι ακόμη και περιμένω να φύγω.
Να καβαλήσω το ωραίο μου όνειρο την κατάλληλη στιγμή,
να κολυμπήσω σ' ωκεανούς από ονόματα κι ανωνυμίες.
Σήμερα θα επισκεφτώ πάλι αυτή τη στιγμή,
που ανυπόμονα παραφυλάει έξω απ' την πόρτα,
συνέχεια πλέκοντας σαν χρυσοχέρα σοφή γριά,
μηχανορραφώντας αεί με το τσιγκελάκι της επιθυμίας,
δημιουργώντας πολλαπλά μοντέλα μιας νέας συνάντησης,
κεντώντας σταυροβελονιά το τοπίο της ένωσης...
Διεύρυνα την περίμετρο της όρασής μου στα όρια της ψυχής,
εκεί που η ταχυκαρδία πλησιάζει στην έκρηξη,
για να σε χαρίσω στον κήπο που διψούσε νερό
μόνο για ένα τριαντάφυλλο, το ρόδο της καρδιάς σου.
Τι χρώμα για εσένα να διαλέξω...
Αχ, να μπορούσα να τυλίξω την καρδιά σου
με το κόκκινο της αγάπης να σε δυναμώσω...
Αφού το νιώθω πως όποτε ακριβώς έχω πειστεί
πως τίποτα δεν άλλαξε, τότε αρχίζει η ουσιώδης αλλαγή.
Δες την βαθιά στα μάτια μου, που μέθυσες να τα κοιτάς!
Πες μου, πότε θα τα φιλήσεις;
Και θα τα κλείσω για να αρπάξω έστω
μια στιγμή αιωνιότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου