Έρωτας ο ακαταμάχητος!
Συνυφασμένος με τον πόνο
Ακόμα κι όταν δημιουργεί ζωή
Που υποβαθμίζουν ό,τι άλλο ζεις
Και νοσταλγείς κι ελπίζεις πάλι
Να ξαναβιώσεις την έκσταση
Στα όρια ενός βάρβαρου άλγους
Η υλοποίηση του "μαζί" γδύνει
Την καλυμμένη μοναξιά σου
Και την καθιστά αφόρητη πλέον
Υπερβαίνει τον Θάνατο και
Αρνείται εσκεμμένα ένα Τέλος
Είναι μια ουτοπία αιωνιότητας
Ένα ψυχοσωματικό Έαρ

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου