Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ, ΓΙΑΤΙ;

DIGITAL ART BY CHRYSSA VELISSARIOU 2014

Το μυαλό μου συχνά
Σέρνεται σαν  το φίδι
Σε όλο τον κόσμο
νιώθοντας τις θλίψεις , 
τους πόνους και τα βασανιστήρια
που τα ανθρώπινα όντα 
προκαλούν στον εαυτό τους
Και γίνομαι έξαλλη με τον Θεό
που , αν υπάρχει , μας έδωσε
τόση ελευθερία που
εμείς δεν καταφέραμε να 
χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας
αλλά τη στρέψαμε εναντίον 
άλλων όμοιων μ' εμάς όντων
και ενάντια στην φύση και 
έτσι εναντίον του εαυτού μας ...

Κλαίω: 
«Γιατί , Θεέ μου, με άφησες 
να φύγω μακριά από τον παράδεισο
από πάντα και για μια αιωνιότητα ;
Γιατί , Θεέ μου, μου επέτρεψες 
να πιστεύω ότι μπορώ να είμαι ισχυρός
ενάντια στην ευημερία 
των αδύναμων αδελφών μου;
Γιατί , Θεέ μου,  μου επιτρέπεις 
να σκοτώνω τον αδελφό μου;
Γιατί , Θεέ μου, με έκανες 
τόσο ατελή και καθόλου σοφή
να πιστεύω ότι μπορώ να σταθώ μόνη
χωρίς να φροντίζω για τον πλησίον μου;
Γιατί , εσύ , ο Παντοδύναμος , 
δε με διορθώνεις;"

Αλλά τότε συνειδητοποιώ ότι μπορεί
απλά είναι πολύ υπομονετικός 
και καλός μαζί μου.
Αντιλαμβάνομαι ότι Εκείνος 
δε με δημιούργησε για να μένω
σε παιδαριώδη  και ανώριμη 
κατάσταση για πάντα
ότι είμαι εδώ για να αποδείξω 
ότι θέλω και μπορώ να αλλάξω
ό,τι δεν μου αρέσει, 
ότι στο τέλος-τέλος
εγώ είμαι υπεύθυνος 
για όλο αυτό το χάος στη Γη ...

Ακόμη και αν Εκείνος δεν υπάρχει
έχω την ικανότητα να κάνω 
την ανθρώπινη ζωή καλύτερη
να ενεργήσω σοφότερα, 
να αγαπήσω τον εαυτό μου και τους άλλους
για να κάνω ένα πραγματικό 
νέο θαυματουργό παράδεισο στη Γη
Απλά με το να είμαι 
ένας αληθινός άνθρωπος
Απλά με το να είμαι ενήμερος !

Έτσι, λοιπόν καιρός να το κάνουμε ! 
Θεέ μου, είσαι μαζί μας ;


4 σχόλια :

Sue Ranscht είπε...

Just by being a true human
Just by being aware!

Well said. As long as there are people who care, there is hope.

Γεώργιος Βελλιανίτης είπε...

149. ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΘΕΟ

Θεέ και Κύριε.

΄Επειτα ‘πό τη Σύγχρονη Προσευχή,
αναγκάζομαι να Σου στείλω αυτό το γράμμα
γιατί πλέον στις μέρες μας παράγινε το πράμμα.
Ακούγονται Πολλά.
Όλα του κόσμου τα καλά.
Ακούγεται πώς κλέβουνε παγκάρια.
Ρημάξανε τις εκκλησιές.
΄Εχουμε πήξει στις κλεψιές.
Κόπτονται οι καλοί να βοηθήσουν τους φτωχούς.
΄Ετσι φαίνονται όλοι τους τίμια παλληκάρια.
Οι εκλεκτοί μας Κύριε, βουλιάξανε το κράτος.
Κόπτονται για τον πολίτη.
Τον κατάντησαν αλήτη,
και του κλείσανε το σπίτι.
Τώρα ο λαός Σου Κύριε καθημερνά πεινάει.
Τον κυνηγούν με βούρδουλα. Δεν ξέρει που να πάει.
Δεν φταίω εγώ Κύριε. Τα λέν’ τηλεοράσεις.
Δεν ξέρεις πώς να πορευθείς. ΄Αν τα δείς θα τα χάσεις.
Μας πήρανε τον σίτον τον οίνον και το έλαιον
Τώρα θέλουν να πάρουν τα ορυκτά καί το πετρέλαιον.
Κύριε δεν ξέρω αν θέλεις να βοηθήσεις.
Μπορεί να θέλεις να μας αφανίσεις.
Αλλά αφήνεις τα λαμόγια ν’ αλωνίζουνε
και τους αλητήριους τα φρύδια να μας πρήζουνε.
Κανείς δεν ξέρει τίποτε για το φόνο
Ούτε είδε το δολοφόνο.
Την ντουφεκιά άκουσε μόνο.
Από τότε που ενδιαφέρονται για τη Χώρα,
μας βρίσκει κάθε μέρα νέα μπόρα.
Συνέχεια φωνάζουνε «Προχώρα»,
Τρέξτε για να τη σώσουμε τούτην εδώ τη Χώρα.
Την τέλειωσαν. Δεν άφησαν ούτ’ ένα πετραδάκι.
Όλα τα ξεπουλήσανε μόνοι τους το βραδάκι.
Να μην παίρνει άλλος κανείς χαμπάρι
και έπειτα να έρχεται ο διάολος να μας πάρει.

Γεώργιος Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής






Βελησσαρίου Χρυσούλα είπε...

Ευχαριστώ για το ωραίο ποίημά σου Γιώργη!

Βελησσαρίου Χρυσούλα είπε...

Yes you got it ;) In fact this was what I wanted to say and nothing else... Everything else is to attract the attention to this important thing... Awareness, compassion, caring, love. Yes if we stay on these there is hope. Also there is hope because we both discuss about all these :) I will devote my life to make other people talk and read and write more about these themes... So hope to come out of our subconscious and become a reality.