Τι να σου πω;
Στέρεψαν πια
Τα ωραία λόγια
Ήρθαν σκληρά
Στο νου εφόδια
Δεν είμαι εγώ
Για προσμονή
Διψώ να βρω
Ψυχή βατή
Βαρέθηκα
Τις αντιθέσεις
Δεν ηρεμώ
Με υποθέσεις
Έχω ανάγκη
Την ηρεμία
Να πολεμώ
Πια είναι αμαρτία
Τον ήχο ακούω
Των κυμάτων
Τον ρυθμικό
Λυγμό των γλάρων
Μαζί τους πάει
Κι η φωνή μου
Που σε καλεί
Να ‘ρθεις ζωή μου
Εσύ κωφεύεις
Και σπαράζεις
Κι αν σε κατανοώ
Αμφιβάλλεις
Δεν την μπορώ
Την απουσία
Ποθώ να βρω
Μια παρουσία
Για να εδραιωθεί
Η ύπαρξή μου
Να δικαιωθεί
Η άποψή μου
Είμαι ικανή
Χαρά να δώσω
Χωρίς να πρέπει
Να πληγώσω
ΑΠΩΛΕΣΘΗΝ ΙΟΥΝΙΟΣ 2011
(c)ΧρύσαΒελησσαρίου2011

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου