Υπάρχουν κάτι Άγιοι
Φαλακροί με σκυμμένα κεφάλια'
Κάτι όντα, που ακροβατούν αιθέρια
Τις νύχτες σε τεντωμένο σκοινί
Ανάμεσα στον πόνο και τη ζωή'
Που θέλουν απλά να ησυχάσουν
Μα νιώθουν καθήκον να υπάρχουν για,
Ό,τι τους έχει ταχτεί'
Να υπηρετούν την αγάπη, όσο αντέχουν,
Να μη εγκαταλείψουν ελπίδες γι' αυτό,που θα 'ρθει...
Να νικήσουν το θάνατο με τη ζωή
Δυνητικά φανερά ή κρυφά είδωλά μας...
Συχνά έχουν ωραίου εφήβου ή βρέφους μορφή...
Ανείκαστο άλγος, βαριά στην καρδιά η ντροπή!
Αχ! Λάβδανο μόνο εκλιπαρούν για να υπάρχουν,
Κι εμείς, ως κατάπτυστοι Εφιάλτες σε ύπνο ελαφρύ
Αναπαυμένοι, στερούμε απ' το Μονομάχο του θάρρους
Τη δυνατότητα καν να φέρει σπαθί...
Αφιερωμένο στους φίλους και άγνωστους καρκινοπαθείς, ειδικά τους Μικρούς Ήρωες, που συχνά στην ανάλγητη ελληνική κοινωνία της κρίσης αγωνιούν ακόμη και για τα παυσίπονά τους Ή ταπεινώνονται να καταφεύγουν στη φιλανθρωπία, που ευτυχώς από κάποιους ασκείται.
(c)ΧΡΥΣΑ ΒΕΛΗΣΣΑΡΙΟΥ 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου