...ΟΥΤΕ ΦΙΛΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΕ ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Είναι δύσκολο να μη μπορεί ένας ποιητής να μιλά πλέον ελεύθερα
Απορώ γιατί αναζητά αναγνωρισιμότητα
'Αμα σε ξέρουν κοιτούν να σε δένουν να είσαι παρόμοιος
η κοινότοπη ζωούλα τους να τους χαϊδεύει τ' αυτιά
Μέσα μου βοά ανυπέρβλητος πόνος
Θα βογγήξω
έτσι έμαθα να εκφράζομαι
να παρηγοριέμαι με λέξεις και περισσότερο με μεταφορές
Λοιπόν θα σου πω κατευθείαν
Χωρίς περιστροφές κι ας μη σε νοιάζει
Είναι απλό και κυριολεκτικό
Σ' αφήνω και κόβομαι
Σ' αφήνω γιατί σ' αγάπησα
Είμαι τόσο θυμωμένη μαζί σου που θα σε σκότωνα
Γιατί δεν μπόρεσα κι ας άνοιξα διάπλατα
Στα μάτια σου να γίνω σημαντική
Ενώ εσύ μέσα σ' εμένα ανέτρεψες ολόκληρο γαλαξία οδυρμών
Μου πήρες ό,τι αγκάλιαζα
Για να κλαίω τα βράδια
Το πέταξες δίπλα σαν άχρηστη κούκλα
Και κατέλαβες το σύμπαν μου
Είμαι πιο μόνη από πριν
Παίρνω φόρα και κατακαίω ό,τι έμεινε
Δε με νοιάζει χλωρά ξερά
Παιδιά γατιά ανάπηρους
Στο είχα πει είμαι μάγισσα
Περιορίστε με
ανέκαθεν υπήρξα εγκληματίας
Κι εσένα δε θα σε ξαναδώ
Να είσαι φίλος με προνόμια
Είναι μια σχέση εξαρχής λυσιτελής
Απαιτεί απεμπλοκή συναισθηματικής σύνδεσης
Χρήση οπωσδήποτε ψυχικού προφυλακτικού
Σεξ και όχι τρυφερότητα
λένε οι Αμερικάνοι
'Ολα τα κάναμε λάθος
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου