Όλο μου γράφεις
λόγια λόγια
κι όλο κλαις
και τα ματάκια σου
με δάκρυα μαραίνεις
Όλο μου δείχνεις
μ' αγαπάς
κι άλλον δε θες
μα ο χρόνος τρώει
τη χαρά και δε χορταίνεις
Τις νύχτες που 'ρχομαι
στο παραθύρι σου κρυφά
αναπολώ ένα φιλί που σου 'χα κλέψει
Μα η αυγή μας βρίσκει
να θρηνούμε χωριστά
π' ο φόβος τ'όνειρό μας έχει σακατέψει
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου