Πέρα απ' τη μύτη σου
Υπάρχει θλίψη κι όλεθρος
Που σε απαξιώνουν ως άνθρωπο
Γιατί ακόμα περιχαρής
Κάθεσαι αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου
Πέρα απ' την υπερβατική ηθική σου
Υπάρχουν ζωές ανάπηρες
Και μαγεία σε σεντόνια φτηνών ξενοδοχείων
Υπάρχουν άγιοι αμαρτωλοί
Που μαζεύουν απ' το υστέρημά τους
Για να χορτάσουν το λιμό
Και να γιάνουν το λοιμό
Που γέννησε το καφεδάκι
Κι η καθόλα αξιοπρεπής
Ξάπλα στον καναπέ σου
Κι αυτοί έζησαν καλά
Κι εμείς καλύτερα
Η κόλαση όμως γέμισε
Αυτόχειρες και επιτέλους γαμημένες
ακούσια ανέραστες
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου