Η ΜΑΡΜΑΓΚΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

FALLING DIGITAL VERSION CHRYSSA V.2014

Αχ, τα ματάκια σου τελευταία

είν'τόσο ξένα ! Σαν τα κοιτώ

μου λεν "Δε σε γνωρίζω!"

Είναι απ' όλα πιο φριχτό

η αμνησία κι η αποξένωση

Μια μέρα μόνο, όλο και πιο 

θολή, θα μείνει από εμάς;

Και που το νιώθω 

μες στον Ιούνη κρυώνω

Με τριγυρίζει μαύρη

η μαρμάγκα της ψυχής

Καιρό θρηνώ ένα θάνατο

δεν είναι ούτε ο δικός σου

ούτε ο δικός μου. Είναι 

ο χαμός του χρόνου 

που πάει αξόδευτος

Δε θέλω πια να γράφω

μα είναι ό,τι έχω, ό,τι απέμεινε

ό,τι με κρατάει σ' επαφή

με την απωλεσθείσα ψυχή μου

ό,τι μου επιτρέπει να μην αποκοιμηθώ

Φοβάμαι πως όποτε ξυπνώ

θα σε θυμάμαι όλο και λιγότερο

θα σε σβήνει η φύση μέσα μου

ως θεραπεύει ακούσια όλες τις πληγές

Το μόνο που με χαράζει και σε συντηρεί 

πια , είν'το καταγραμμένο συναίσθημα