ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ "ΤΑ ΠΑΡΆΘΥΡΑ" ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ

Λόγια, χιλιοειπωμένα λόγια.

Ασφυξία, κοινοτοπίες.

Το αεράκι χάιδεψε

νεανικές μορφές

μπαίνοντας απ' τ' ανοιχτό παράθυρο. 

Χαμογέλα!

Μάθημα το εξεταζόμενον:

Νεοελληνική Λογοτεχνία.

"Τα παράθυρα", Καβάφης.

Η ξανθιά κουκλίτσα 

στο πρώτο θρανίο αναστενάζει:

"Δεν καταλαβαίνω!"

"Βρείτε τις ομοιοκαταληξίες".

Έτσι την σκοτώνουν την ποίηση!

Έχεις μπρος σου το συναίσθημα

να το τεμαχίσεις με τη λογική, να το ψάξεις

για διασκελισμούς...

Το αεράκι σταματά να φυσά

κι η ζέστη αφόρητη.

Τι κι αν είναι τα παράθυρα

ανοιχτά, τι κι αν

μέσα υπάρχει φως;

Πιάνω το χέρι του ποιητή 

με τα γυαλάκια, μένω μαζί του

στο σκοτάδι, κοιτιόμαστε...

Νομίζω πως κι εκείνος νιώθει

πως "οίδα", πως φοβάμαι, πως

είναι οι μέρες κι οι νύχτες πλέον

ασήκωτες...

(c)ChryssaVelissariou2014

http://www.kavafis.gr/lections/content.asp?id=154&author_id