Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ


Βλέπεις;
Σε περιμένω
Δεν είναι δάσος
Δεν είναι κήπος
Είναι η ψυχή μου


Αγέραστη
Δροσερή
Αλλά δύσκολα 
προσπελάσιμη

Σου έχω ετοιμάσει καφέ
Ένα βιβλίο με ποιήματα
Ζακέτα για το απόγευμα
Και ένα χέρι να σφίγγεις το βραδάκι

Σε περιμένω καιρό
Ξέρω πως θες να έρθεις
Αλλά φαίνεται
Έχασες το δρόμο σου

Έλα...
Μην απελπίζεσαι
Μην ανησυχείς
Αργά ή γρήγορα
όλοι οι δρόμοι
εδώ οδηγούν....

Δεν υπάρχουν σχόλια :