 |
| FACES Digital Art Chryssa Velissariou 2014 |
Κι αν καμιά φορά ξεχνάω να ζω
είναι γιατί κάποιος άνανδρα
με πολλές τύψεις με πλήγωσε
ενώ εγώ ακόμα τον κοιτούσα
ίσια μες στ' αετίσια του μάτια
Είχε γονατίσει μπροστά μου
απέναντι στην αφρισμένη
θάλασσα κι είπε πως ήθελε
να υπάρξω βασίλισσα εντός του
και πως χωρίς εμένα δε ζει
Κι όμως έζησε τόσο, που δεν
θυμάμαι ούτε τη μορφή του
Αποτύπωμα μόνο η θλίψη
μένει στην ψυχή ανεξίτηλο
να υποδαυλίζει τη δημιουργία
Τη θρεμμένη ουλή ξανάνοιξες
Ζωντάνεψες το φάντασμα του
πυρπολημένου μου βασιλείου
κόντρα σ' εκατό αιώνες νάρκης
Σε ονόμασα γενναίο πορθητή...
Μα το δέος σου μπροστά στην ήττα
άδοξα σε κατατρόπωσε
Εκείνο το αποτύπωμα εντός
-αστραφτερή λίμνη από δάκρυα-
υποτροπίασε και βαθαίνει
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου