Κάτω από την κόκκινη βελέντζα,
όταν η μάνα μου έκλεινε τσαντισμένη το φως,
είχα ένα φακό για να διαβάζω
σιωπηλά και παράωρα Ποίηση.
Τη συναντούσα μες στη νύχτα
στα κρυφά σα να 'ταν μυστική ερωμένη,
που μ' αναστάτωνε
απ' την κορφή ως τα νύχια.
Στα δώδεκα διάβαζα με μανία
δημοτικά τραγούδια κι όλους τους κλασσικούς.
Γνώρισα το λυρικό λόγο της Σαπφούς στο σχολείο
και την ερωτεύτηκα, τι πάθος!
Στην ετοιμόρροπη Δημοτική Βιβλιοθήκη,
έχοντας στα ρουθούνια την οσμή χιλιοϋπογραμμισμένων,
πολυκαιρισμένων τόμων
βίωσα άπειρους πνευματικούς οργασμούς.
Ωστόσο ο μεγάλος μου έρωτας
επήλθε αργότερα, καθώς εντρυφώντας στη λεγόμενη
γλώσσα του σαλονιού, συνάντησα στο πρωτότυπο
τον νεαρό κι αμφίρροπο Ρεμπώ...
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου