ΣΤΙΧΑΚΙΑ έτσι για πλάκα

 

Συνέχεια

στ' αυτιά μου

σ' ακούω

Συνέχεια 

η καρδιά μου 

πονά

Να νιώθω 

πως είναι 

ανούσιο

Να ελπίζω

σε ό,τι

περνά

Να βλέπω

δικό μου στο 

μέλλον

αυτό που

από χρόνια 

νεκρό

Πώς ζω 

κι ονειρεύομ'

εσένα

που θέλω

να μην

αισθανθώ

Τα μάτια σου

τ' αγγελοκαμωμένα

Με μάγεψαν

να νοσταλγώ

ό,τ' έζησα

μ' εσένα

Κι αν στην πραγματικότητα

Σε έχω ξεγραμμένο

Κάθε βραδιά ως το θάνατο

Φαντάζομαι σφιχτά

να σ' έχω αγκαλιασμένο