ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ

Καιρό τώρα είναι που μου πέφτουν τα μαλλιά 

Είναι που δεν αντέχω πια να κρύψω 

το έκτρωμα π' ανέκαθεν εκτρέφω εντός μου

Αυτό που μ' έχει εσωτερικά καταβροχθίσει

Αλλά είναι εγώ και δεν μπορώ να το σκοτώσω

Κι εσύ που τόσο αγαπώ και μ' αγαπάς κι ωστόσο

μέρα τη μέρα  όλο μου κόβεις έξωθεν ένα κομμάτι

Σύντομα θα 'ν' αδύνατο να κρύψω τις ελλείψεις

Κι ύστερα θα αποσυρθώ στη σκοτεινή σπηλιά μου

Θ' αποχωρήσω πριν κανείς άλλος προλάβει

και φύγει πρώτος

Κανείς δε θα με βρει όσο κι αν ψάξει 

κι εγώ αγνώριστη χωρίς μαλλιά μα γούνα λύκου

θα σβήνω αλλαγμένη σ' ακηδία

χωρίς να έχω αντίληψη αν άλλοι υπάρχουν

πέρ' από τις θολές εικόνες προσφιλών μες στο μυαλό μου

Κι εσύ που τόσο μ' αγαπάς και σ' αγαπώ μα με πληγώνεις

Αυτή μου την εσχάτη επιθυμία θες δε θες θα συνηθίσεις