ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΤΑΦΗ

Μετά από τόσα χρόνια

ήρθα στον ίδιο τόπο να θρηνήσω ένα όνειρο

Δεν ήταν ρομαντικό όνειρο

Ήταν ένα σαθρό ευτελές όνειρο

Θρηνώ για ένα όνειρο εξαρχής ψεύτικο

υποβαθμισμένο

ξεφτισμένο

σαν τη ζωή που υπόκειμαι

που δέχομαι να υποστώ

Τι υπέροχη παράταιρη μυθωδία!

Τι μπας κλας δραματάκι !

Να πετάς προς το τέλος

και να γκρινιάζεις για το παρόν

Θα 'ναι τα γεράματα

Ονειρεύομαι

Κρατιόμουν από αυτό το νήμα 

τι να νιώσεις;

Εσύ είσαι σε άλλη σφαίρα

Απάξιος καλλιτέχνης απαξιείς

Να, δε μου χρωστάς τίποτε

Ναι έτσι σου τα χάριζα όλα

όνειρα, σχέδια, άσσους στο μανίκι

Ήθελα να πάρω φόρα να πλατσουρίσω μακριά

Όσο γίνεται πιο μακριά

Κι έπεσα πάλι και κόλλησα

στη λάσπη μου

Δάκρυα είναι

Δάκρυα είναι αυτή η λάσπη

Απαξία τόσων και τόσων θεών

Μετά που αποφάσισα να τους κατεβάσω

απ' το στερέωμα

Δε θα το κάνω ερωτικό

όλα τα ρομάντζα ξεφτιλίστηκαν σ' ανάγκες

άρχισα να κρύβω 

να με κρύβω

Σκάσε! Ποτέ δεν κατάλαβα

Δε θέλω να καταλάβω

Σιωπή 

Απόψε κήδεψα ακόμα ένα όνειρο

Βρώμικη 

Μένω εδώ

Γδυτή κι ανέραστη

Απόλυτα ελεύθερη

Και κάνω 

Χοή

Αρχίζω μια ακόμη ταφή