ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ ΕΡΗΜΙΑ

EYES AND SEA SNAIL DIGITAL VERSION OF MY PAINTING CHRYSSA V.2015

Στυγνά διανοούμαι, κοιτώντας 

ένα γαλαζωπό κοχλία, 

που ιριδίζει στο βυθό, όπως

ο παγωμένος αφρός της

χειμωνιάτικης ακτής μου

φιλά ηδονικά τα πόδια...

Σ' ανάμνηση αποχωρισμού.

Την αγκαλιά στις παράτολμες 

βόλτες έχει ο ψυχρός άνεμος

αντικαταστήσει, όσο κι αν 

δέομαι να 'ταν κρύσταλλα

σφιχτά ενωμένα τα χείλη 

της άνοιξης τα πορφυρά. 

Τους μπερδεμένους βοστρύχους

μακριών μαλλιών στο μελτέμι

θέρισε φονιάς, ο βοριάς,

να υπομιμνήσκει ότι οι καιροί

αποτρέπουν το γήρας απ' την

προσέγγιση ερωτικών,

ωσεί νεανικών, ατασθαλιών.

Διαφανής παρουσία, ωστόσο,

δακρύων σε γυάλινα μάτια

δεν μπορεί να εξηγήσει

την τριζάτη, ωμή σιωπή

ως παγερή συνέπεια της 

επιβεβλημένης απουσίας.